از میان آنان که برای دعا به سوی تپه می روند ، تنها آنان که با خود چتر می برند به کار خود ایمان دارند ...
خدایا ایمان و اطمینانم رو زیاد کن ،
همچنین امید و صبرم رو ،
خدایا زندگیم رو هر روز زیباتر کن و
کمکم کن که دیگه هیچوقت زندگی کسی رو زشت نکنم و
دلیل غصه ی هیچکسی نشم ...
خدایا خیلی دوست دارم ،
کمکم کن خودم رو بیشتر دوست داشته باشم !
آه خدای من!




فی الواقعه قلبمان شکست و روحمان سرشار از غم و اندوه گردید!!!!
چقدر غمگین ناک بود این پست!!!
از قدیم گفته اند : بودن یا نبودن مسئله چیزه دیگریست ربطی به بودن نداره!
چندین حالت ممکن وجود دارد!
۱-شما به جادوی فناناپذیر عشق دچار شده اید!
۲-جادوی فناناپذیر عشق به شما دچار شده است!
۳-شما و جادوی فناناپذیر عشق با هم یهویی به یکدیگر مبتلا شده اید!
۴-بیخیال شو جان من یه سرما خوردگی مختصر بیشتر نیست!
عجب دعایی کردی آجی! راستی یکساله شدن وبلاگ رو عشق است!
در ضمن!
بی مایه فتیر است!!!
کجاش غمگین بود؟
هر 4 مورد صحیح است راستی ...
هیه
پستهات جالبن ولی چون تنوع نداره و همشون یه جورن یه کم حوصله آدمو سر میبره و نمیشه خیلی هاشو خوند.
در کل وب قشنگی داریو
موفق باشی
امیـــــــــــــــــــــــــن
میسی
هیه
بازم تولد وبلاگت مبارکـــــــــــــــــــــــــــــــ
با ارزوی بهترین بهترین ها
فدا مدا
خیلی ممنون
منم واست یهترینا رو ارزو می کنم .
گـل یا پــوچ؟
دستتــــــ را باز نکن، حســم را تباه مکــن
بگذار فقط تصــــــور کنم ..
که در دستانتــــ
برایـــم کمی عشق پنهـــان است ..
زیبا بود
ممنون !